Rogers i Lacroix stawiają wszystko na jedną kartę w chaosie Chelsea

Cztery lata, prawie 2 miliardy funtów wydane na zawodników, sześciu stałych trenerów i zero trofeów – to bilans rządów BlueCo w Chelsea od przejęcia w maju 2022 roku. Klub nie awansował do Ligi Mistrzów w trzech z czterech sezonów, a ostatnie duże trofeum krajowe sięga 2018 roku. W tym kontekście transfery Morgana Rogersa za rekordowe 117 milionów funtów z Aston Villi oraz Maxence’a Lacroix za 52 miliony z Crystal Palace budzą uzasadnione pytania o ryzyko.

Rogers, preferujący pozycję numer 10, trafia do drużyny, gdzie tę rolę zajmuje Cole Palmer. Lacroix, mający 26 lat, ma być pierwszym wyborem Xabiego Alonso w obronie, co oznacza ostrą rywalizację z Levim Colwillem, Tosinem Adarabioyem czy Benem Chilwellem. Historia pokazuje, że wielu drogich nabytków Chelsea – jak Mykhailo Mudryk, Christopher Nkunku czy Joao Felix – szybko traciło miejsce w składzie przy częstej zmianie trenerów i przepełnionej kadrze.

Mimo że obaj piłkarze przeżywali świetny sezon, w tym występy na mundialu i zdobycie europejskich trofeów, Chelsea pozostaje klubem o niestabilnej strukturze. Brak jasnej wizji i kolejne możliwe zwolnienie trenera w razie niepowodzeń sprawiają, że decyzja Rogersa i Lacroix o przenosinach na Stamford Bridge jest hazardem sportowym.