Zagrał jak z nut – Dlaczego Manchester United postawił na Carricka zamiast Solskjaera?
Decyzja Manchesteru United o zwolnieniu Ole Gunnara Solskjaera 21 listopada 2021 roku była szokiem dla kibiców Czerwonych Diabłów. Norweg, legenda klubu z ery Sir Alexa Fergusona, objął stanowisko menedżera w grudniu 2018 roku i początkowo odnosił sukcesy, kwalifikując zespół do Ligi Mistrzów. Jednak seria słabych wyników – w tym porażki z Liverpoolem, Manchesterem City i Watfordem – doprowadziła do jego odejścia po zaledwie trzech latach.
Zamiast szukać zewnętrznego kandydata, klub postawił na Michaela Carricka, wieloletniego pomocnika United i świeżo mianowanego asystenta Solskjaera. To wybór, który okazał się strzałem w dziesiątkę – Carrick 'zagrał po mistrzowsku' (ang. 'played a blinder'), prowadząc zespół w trzech kluczowych meczach. Najpierw pokonał Villarreal 1:0 w Lidze Mistrzów, awansując do 1/8 finału. Potem sensacyjnie ograł Chelsea 4:1 w Premier League, a na koniec zremisował 3:3 z Arsenalem na Emirates.
Dlaczego Carrick zamiast Solskjaera? Norweg stracił autorytet po serii wpadek taktycznych i braku stabilności w grze. Carrick, jako wychowankowy gracz i kapitan środka pola w erze Fergusona (ponad 460 meczów dla United), wnosił spokój i zrozumienie klubu. Jego styl oparty na prostocie i zaufaniu do zawodników kontrastował z chaotyczną końcówką ery Solskjaera. Eksperci, jak Gary Neville, chwalili tę decyzję za uniknięcie chaosu i danie drużynie oddechu.
Carrick ustąpił miejsca dla Ralfa Rangnicka, ale jego krótki epizod udowodnił, że United dobrze postąpiło, wybierając lojalnego insidera zamiast desperackiego powrotu do przeszłości. To lekcja dla klubu: czasem świeże powietrze od wewnątrz wystarczy, by odmienić losy.
